Фикрәт Табиев кемнең колы булган?


Русия хөкүмәте рәисе урынбасары Фикрәт Табиев (с) һәм Баден-Вюртемберг хөкүмәте рәисе Лотар Шпэт. 10 февраль 1988
Русия хөкүмәте рәисе урынбасары Фикрәт Табиев (с) һәм Баден-Вюртемберг хөкүмәте рәисе Лотар Шпэт. 10 февраль 1988

XX гасырның икенче яртысында Татарстан тарихында тирән эз калдырган кешеләрнең берсе – Фикрәт Табиевка бүген 90 яшь тулган булыр иде.

Гаҗәеп үзенчәлекле әлеге шәхес утыз ике яшендә КПССның Татарстан өлкә комитеты белән җитәкчелек итә башлый (1960-1979), аннары Әфганстанда СССРның тулы вәкаләтле илчесе булып эшли (чынлыкта әлеге ил белән идарә итә), аннары Мәскәүдә зур урыннар били.

Фикрәт Табиев Рәзән өлкәсенең Әҗе авылында туган. Әлеге атаклы авылда XX гасыр башында җиде меңләп кеше яшәве билгеле. Табиевның шәҗәрәсе турында мәгълүматым юк, әмма татар тарихыннан азмы-күпме хәбәрдар кеше буларак, әлеге фамилия мине төрле фаразларга этәрә. Эш шунда ки, Казан алынганчы ук үз ягына чыккан бәк-морзаларга Мәскәү хөкүмәте, элекке җирләрендә калдырмыйча, эчке Русиядә яңа җирләр бүлеп биргән. Аларның күбесе, гореф-гадәтләрне, дини йолаларны сакларга җайлы булсын дип Касыйм ханлыгын сайлый. Явыз Иван үзенең йомышлы татарларына мондый мөмкинлек бирә. Әҗе авылында киң таралган фамилияләргә генә игътибар итегез: Бурнашев, Байков, Беглов, Бекбулатов, Девликамов, Еникеев, Каипов, Маматов, Муратов, Тагаев, Танеев, Теркулов, Урманов, Чанышев, Чепкунов… Һәм, әлбәттә, Табеевлар.

Табеевның нәселен атаклы Казан бәге Табайга бәйле дип уйлыйм

Бурнашевларның Казан бәге Бурнаштан таралуы турында шәҗәрә мәгълүматлары бар. Тау ягындагы Бурнаш авыллары ханлык чорында аның биләмәләре булган. Танеевларның нәсел башы Данай да шулай ук Казан бәге була. Мәскәү ягында булган Тәңрекол углан да (Теркуловлар) Казан тарихында билгеле. Ә Табеевның нәселен мин атаклы Казан бәге Табайга (Табәй, Таби) бәйле дип уйлыйм. Моңа гаҗәпләнәсе юк, телгә алынган фамилияләрне һәм шул ук заманда Мәскәү ягына чыккан Кастров (Хөсрәү) бәк фамилиясенең дә нәкъ менә Касыймда безнең көннәргә кадәр килеп җитүен искә төшерү җитә.

XVI гасырның егерменче елларыннан башлап, Табайның исеме Казанда иң югары торган аксөякләр (Булат Шириннәр, Апай угланнар) арасында телгә алына. Аның олуг илче дәрәҗәсендә Мәскәү кенәзлегенә, Нугай Урдасына йөргәнлеге урыс елъязмаларында теркәлеп калган. 1530 елда Сафа Гәрәй ханның олуг илчесе булып Мәскәүгә килгәч, ул үз ханының йомышын “онытып”, Василий кенәздән Казан тәхетенә Шаһгали ханны җибәрүен үтенә. Шул вакытта әйткән сүзләре тарихта калган: “Үзегез дә беләсез: Казанда яхшы кешеләр бик аз; андагы кешеләрнең барысы да ваклар; йортны ныгытырлык бер кеше дә юк; барысы да үзара талашуда, куркаклыктан азган төрлелектә, безнең уйлаганыбызны тотмауда; үзенең җирен (Казан ханлыгын – Һ. А.) олуг кенәз үзе кайгыртырга тиеш. Алла һәм олуг кенәз үз җирендә ирекле. Казан йорты – Алланыкы һәм дә син олуг падишаныкы булганга күрә, син аның белән теләсәң ничек эш кыла аласың.” (Һади Атласиның “Казан ханлыгы” хезмәтеннән).

Сафа Гәрәй тәхеттән куылгач, Табай Мәскәү билгеләгән Җангали хан белән Казанга кайтып төшә. Мондагы төрле интригаларның үзәгендә кайный. Яңадан хан булгач, Сафа Гәрәй нигәдер аңа тими, хәтта хатыннарын, балаларын алып кайтырга дип, Нугай Урдасына илче итеп җибәрә. Хан гаиләсе исән-сау пайтәхеткә килә, ә Табай бәк исә илгә яңадан кайтмый, нугай даласы буйлап тагын Мәскәүгә мөһаҗирлеккә китә. Мөгаен, Сафа Гәрәйнең иртәме-соңмы җәзалавыннан курыккандыр. Аның Казанны алуда катнашуы турында мәгълүмат юк. Бу вакытта инде ул, күрәсең, олы яшьтә булган.

Нәсел башы Табай бәккә тоташса, Фикрәт Табиевның Русия дәүләтенә күрсәткән хезмәтләре бөтенләй яңа яктан ачылып китә

Әгәр дә нәсел башы чыннан да әлеге Табай бәккә тоташса, Фикрәт Табиевның Русия дәүләтенә күрсәткән хезмәтләре бөтенләй яңа яктан ачылып китә, өстәмә мәгънә ала. Аны бүген Татарстан икътисадын яңа биеклекләргә күтәргән олы дәүләт эшлеклесе буларак сурәтлиләр. Татнефтькә нигез салган, Чаллыда Кама автомобиль заводын салуга ирешкән, кыскасы Татарстанны Русиянең иң алдынгы төбәгенә әверелдергән. Әлбәттә, әлеге чорда татар халкының республикада сан исәбе бик нык кимүе телгә алынмый. Хәлбуки, РСФСРның ул вакыттагы министрлар советы рәисе Вороновның истәлекләренә караганда, заводны кайда салу мәсьәләсен хәл иткән чакта (Косыгин һәм аның тарафдарлары аны Красноярски краенда салырга җыена, әмма партиянең үзәк комитеты Чаллыны сайлый), Мәскәү Кремле Татарстанга бөтен союздан бүтән милләт кешеләрен, бигрәк тә “олы туганыбызны” күпләп китерүне күздә тоткан.

Билгеле булганча, Хрущев милли республикаларны юкка чыгару ниятендә була. Аның бу нияте шактый ачык рәвештә КПСС програмына да теркәлә. Һәм ул вакытта да төбәкләрне эреләндерүдән башлыйлар. Совнархозлар оештырылып, Татарстанның (якын-тирәдәге өлкәләрне дә кушып) халык хуҗалыгы белән җитәкчелек итүне Куйбышев (Самар) шәһәрендәге үзәккә йөклиләр. Әлеге сәясәт күпмедер вакыт Брежнев идарә итә башлагач та дәвам итә. Мәшһүр язучыбыз Гомәр Бәширов үзенең көндәлегенә болай язып куйган:

“Татарстан дигән җөмһүрият исемдә генә калды. Татарстан хөкүмәте (хөкүмәт, имеш!) Кремльдә утыра иде. Ләкин Югары Совет рәисенең бер тиен акчасы юк. Зур итеп Татарстан Министрлар Советы дип аталган оешманың шулай ук бер тиен акчасы һәм ике тиенлек хокукы калмады. Министрлар Советы рәисенең Кремльдә утыра торган урындыгы бар, бер машинасы бар, машинисткасы бар һәм карамагында иске итекләр, ботинкалар төзәтә торган инвалидлар артеле генә бар иде. Нинди автономия ул, ничек аны республиканың хөкүмәте дип атарга мөмкин? Адәм көлкесе. Без һәммәбез дә шуңа риза булып яшибез.” (1965 елның 2 октябрь язмасы. “Күңел дәфтәре,” ТКН, 2011).

Бу вакытта инде Табиев биш ел Татарстанның җитәкчесе булып санала.

Табиев татар теленең 15-20 елдан юкка чыгачагын белдерә

“Казан тәхетенә” менүгә үк, обком пленумында ул татар теленең 15-20 елдан юкка чыгачагын белдерә. Чыгыш, әлбәттә, урыс телендә һәм мин дә аны татарчага тәрҗемә итеп тормадым. Табиевларның тырышлыгы нәтиҗәсендә без шундый хәлгә килеп җиттек ки, урысчадан тәрҗемәнең хәзер хаҗәте дә калмады.

“Сейчас, в период развернутого строительства коммунистического общества, многое из того, что считалось присущим той или иной нации, подчеркивало ее экономичесие и культурные особенности, – изживает себя. Раз так, зачем впустую тратить усилия, стараясь остановить этот якобы “прогрессивный” процесс? Не имеет смысла выпячивать роль и значение татарского языка, а кто это делает – того следует осуждать!” (Камил Фасеев истәлекләреннән – “Вспоминая прошедшее”, Издательство Казанского университета, 1999)

Шул ук көннәрдә обком бюросы, акча җитмәүне сылтау итеп, Тукай исемендәге премияләрне юкка чыгару турында карар кабул итә.

Табиев идарә иткәндә татар мәктәпләренең саны бик күпкә кими. Әлбәттә, Табиев бу сәясәтнең башында тормый, ул аны карусыз үти генә. Ирексездән тагын Табай бәкнең сүзләре искә төшә: “Без Аллаһның коллары, шулай ук син олуг падишаһның коллары…” Ерак бабасының сүзләрен бераз үзгәртеп, Фикрәт Табиевка “Аллаһ” урынына “партия” сүзен кулланырга мөмкин булыр иде. Бары шул гына.

Сүз ахырында Табиев заманында халык арасында таралган бер мәзәкне дә искә төшереп китәсем килә. Казанның ак сакаллы мөселман картлары Табиевка зар белән барганнар, имеш: “Кибет киштәләре буш, булса да тик дуңгыз ите генә. Аны ашап балаларыбыз дуңгыз кебек мыркылдый башлады бит инде!” Табиев аларга ышанмаган, “юкны сөйлисез, – дигән, – менә мин көн дә тавык ите ашыйм бит әле, бер дә кыткылдамыйм…”

Ркаил Зәйдулла
язучы

Көндәлек

Гомәр Бәшировның “Күңел дәфтәре” дигән китабына (ТКН, 2011) тупланган көндәлекләрен кабат укып чыктым. 1937 елдан башлап вафатына кадәр (1999 елның мае) ул мөһим уйларын дәфтәргә язып барган. Бик гыйбрәтле фактларны очратып була монда.Мәсәлән:
“Шиһаб хәзрәт Мәрҗанинең тууына 150 ел тулар алдыннан Х. Туфан белән без бу юбилейны бик зурлап уздыру хакында сүз кузгаттык. ӨКда (КПССның Татар өлкә комитеты) ул юбилейны уздырмаска уйлап куйганнар икән. Мин моны кайдан белим? Берничә көннән мине ӨКның пропаганда сәркатибе М. Вәлиев чакырды. Ул миңа һөҗүи елмаю белән сорау бирде:
-Мин сезне әдәбият белән генә кызыксынасыз дип йөри идем. Сез әле сәяси мәсьәләләр белән дә шөгыльләнәсез икән?
-Шулай дисезмени? Мәсәлән?
-Мәсәлән, кемнең юбилеен ничек уздырырга, кайчан уздырырга? Әйеме? Сезне андыйлар да кызыксындыра икән! Беләсезме, андый мәсьәләләрне башка оешмалар хәл итә бит!
Мин аңа “аңлашылды” дип баш кактым.
-Әдәбият гомуми мәдәниятнең бер тармагы. Мәрҗани зур хөрмәткә лаек, безнеңчә.
-Ә ул, безнеңчә, барыннан да элек мулла гына!”
Шунысын әйтергә кирәк, Гомәр ага бу вакытта СССР дәүләт премиясе (элек Сталинныкы дип аталган) лауреаты, Ленин ордены кавалеры, ике тапкыр СССР Верховный советы депутаты булган кеше. Ләкин обком секретаре бу нәрсәләрнең совет чынбарлыгындагы колониаль шартларда берни дә аңлатмавын бик яхшы белә. Эчтән ул үзенең дә Мәскәү кулындагы бер нәни винтик кына икәнен аңлый, әлбәттә һәм кәнәфие өчен кан калтырап утыра. Йәгез, кем хәтерли хәзер Морзаһит Вәлиевне? Шул ук кәнәфиләрдә калтырап утыручы варислары хәтерләсә генә инде. Һәм без, өлкән язучылар, онытмыйбыз.
Илле ел узды, система үзгәргән сыман булды, ә барысы да элеккечә.

Вакыт дәрьясында көймәбез

Язма

Бөтендөнья татар конгрессының 6 корылтаенда сөйләнми калган чыгыш

Без еш кына төрле мәдәниятләрнең үзара багланышы, үзара шифалы йогынтысы турында сүз куертырга яратабыз. Чыннан да, тарихка күз салсаң да, бүгенге көн күзлегеннән карасаң да, бер генә халыкның мәдәнияте дә үз эченә йомылып яши алмый; безне бүген үз кочагына алган кешелек цивилизациясе гасырлар дәвамында барлыкка килгән культураларның, үзара аралашып, баюы нәтиҗәсендә барлыкка килгән. Ләкин әлеге алгарышта төрле мәдәниятләрнең үзара аяусыз көрәшен дә онытмаска кирәк.

Әлбәттә, юкка чыккан бер генә мәдәният тә эзсез гаип булмый, ул үзенең кайбер сыйфатларын – этнографик үзенчәлекме ул, лексик берәмлекме – үзен җиңгән башка мәдәнияткә тапшырып калдыра. Әгәр дә без татар мәдәниятенең җиңелүенә, яки якын арада җиңеләчәгенә эчтән ышаныбыз икән, шушы хәл дә безне юатырга мөмкин…

Ләкин зиһене сау кеше моңа юанып, кул кушырып утыра аламы? Юк, мөгаен. Бигрәк тә без, татарлар. Без бит гадәттә үз-үзебезне мактап лаф орырга яратабыз: без бөек, без тырыш, без зиһенле; һич югы, без хәйләкәр, дибез.

Милли мәдәниятнең иң төп күрсәткече нәрсәдә? Сәер сорау, шулай бит? Ләкин сез дә – һәрберегез! – кулын йөрәгенә куеп, әлеге сорауга риясыз җавап бирер идегезме икән? Ара-тирә югары мөнбәрләрдән дә гел ишетелеп тора бит: милләтне, янәсе, тел түгел, ә үз-үзеңне кем итеп сизү билгели. Үз-үзеңне кем итеп сизү зур нәрсә, әлбәттә, ләкин бер кечкенә генә искәрмә бар: үз-үзеңне татар итеп сизгәч, татар халкының бер вәкиле итеп санагач, шул халыкка хас телне өйрәнергә сиңа нәрсә комачаулый?

Үзен һич тә татар дип сизмәгән япон егете Юто Хисиама яисә алман Михаэль Фридерих бер ел да тулмастан татар телен камил итеп өйрәнә

Үзен һич тә татар дип сизмәгән япон егете Юто Хисиама яисә алман Михаэль Фридерих бер ел да тулмастан татар телен камил итеп өйрәнә, ә менә безнең әлеге “милли идентификация” белгечләренә, үзләрен татар дип сизү осталарына нәрсә комачаулый? Начар биючегә мишәйт иткән әйберме?

Әлбәттә, телен җуйган, ләкин “милли идентификация”не, ягъни үзебезчә әйтсәк, милли үзаңны саклап калучы халыкларны да тарих белә. Артык еракка китмичә, үзебезнең польша-литва татарларын да искә алу җитә. Аларның һәмишә үзләрен “татар” дип атауларында ислам дине сәбәпче булган, диләр. Шулайдыр. Инде дүрт йөз еллар элгәре телләрен җуеп та татар исемен горур йөрткән кардәшләребезгә сокланмый мөмкин түгел. Ләкин… кайда аларның татар мәдәниятендә урыны? Кайда аларның фольклоры, кайда этнографик үзенчәлекләре, кайда әдәбиятлары, музыкасы, театры?

Тел җуела икән, тора-бара милләтне милләт иткән барлык атрибутлар да юкка чыга.

Әмма бер хакыйкать бар: бер генә халык та тарих сәхнәсеннән үзе теләп, тик торганда гына юкка чыгарга теләми. Һәр халыкның, аерым кеше кебек үк, үз йөзен саклыйсы килә, гасырлар аша аңа кадәр килеп җиткән мәдәни мирасны киләчәк буыннарга тапшырасы килә.

Баласын урыс мәктәбенә биреп, тиздән аны зур чиновник һәм оста ришвәтче итеп күз алдына китергән бер татар хатыны миңа: “Мин баламны татар мәктәбенә генә бирер идем, тик, кызганыч, анда татар телендә укыталар,” дигән иде.

Ерак чорларны искә төшерергә теләмим, патша заманында халкыбызның нинди милли һәм дини изелүгә дучар булуын сезнең күбегез беләдер. Ләкин ачыктан-ачык золым шул ук кимәлдә каршылык та тудыра. Кешенең табигате шундый. Шунысын да әйтергә туры килә: патша хөкүмәте – нинди генә аяусыз булмасын – астыртын мәкергә бармаган, сезне чәчәк аттырабыз, дип, тамырларыбызны яшертен кисмәгән, икейөзлеләнеп маташмаган.

Башта аларны урысча укырга мәҗбүр итик, дигән ул, соңрак алар үзләре үк чукыначак

Йомшак җәеп катыга утырту рәвешендәге яңача дини-милли золым 19 гасыр ахырында гына башлана. Аның чын асылын обер-прокурор Победоносцев бик төгәл әйтеп биргән: башта аларны урысча укырга мәҗбүр итик, дигән ул, соңрак алар үзләре үк чукыначак. Без мондый сәясәтнең нәтиҗәләрен бүгенге көннәрдә яхшы күрәбез.

Большевикларның Октябрь фетнәсен татарның күп иҗтимагый эшлеклесе хуплап каршы ала. Чөнки Ленин һәм аның тарафдарлары, астыртын максатлары башка булса да, урыс булмаган халыкларга милли үзбилгеләнү хокукын вәгъдә итеп властька килгән. Дөресен әйткәндә, ватандашларның үзара сугышында большевикларның җиңүе әлеге вәгъдәгә барып тоташа да. Унитар дәүләт төзү идеясен байрак итүчеләрнең һәммәсе ахыр чиктә тар-мар ителә. Йөз елдан соң да без, ә иң мөһиме, унитар дәүләт төзергә хыялланучылар, моны гел хәтердә тотарга тиеш.

Ватандашлар сугышы тәмамлангач, 1921 елның 25 июнендә, бер ел элек кенә оешкан Татар совет социалистик республикасында Татар телен гамәлгә кую үзәк комиссиясе төзелә. Аны гадәттә РТЯ дип атап йөрткәннәр, ягъни Реализация татарского языка. Идел буенда коточкыч ачлык башлану сәбәпле, комиссия үз эшенә бер елдан соң гына ныклап тотына.

Сүз уңаеннан әйтик, әлеге комиссия белән Татарстанның Үзәк башкарма комитететы (ТатЦИК) рәисе үзе җитәкчелек иткән. Өч ел дәвамында комиссиянең даими сәркатибе булган Галимҗан Шәрәфне дә бүген хөрмәт белән искә алырга тиешбез.

Будет ли это татарин или другой национальности, он должен обслуживать татарское население

1926 елның декабрендә узган 12 өлкә партия конференциясендә ясаган чыгышында Татар республикасының партия җитәкчесе Мендель Хатаевич болай белдерә: “Имеется постановление обкома о том, что в отношении наших правительственных и общественных организаций должны быть проведены мероприятия в сторону установления конкретного перечня должностей, которые должны заняты людьми, владеющими татарским языком, но независимо, будет ли это татарин или другой национальности, он должен обслуживать татарское население. Если они не усвоят татарский язык, то должны будут уйти с работы. Это мы считаем правильным, и нужно в течение 1927 года провести в жизнь.” Күрәсезме, Хатаевич бер ел эчендә акылга сау теләсә кем (шул исәптән чиновниклар да) татар телен өйрәнә ала дип санаган, чөнки ул аны үзе ярты елда өйрәнгән.

Биш ел тирәсе гамәлдә булуына карамастан, әлеге проектның нәтиҗәләре искиткеч. Өч меңнән артык дәүләт хезмәткәренең татарчага өйрәнүен дә әйтү җитә кебек. Татар теле, урыс теле белән беррәттән, шул кыска гына арада чып-чынлап дәүләт теленә әверелә башлый.

1947-1948 уку елында да Татарстан мәктәпләрендә укучы 231 мең татар баласының 218 меңе, ягъни 95% милли мәктәпләрдә укый

Сталинның “Бөек борылышыннан” соң эшләр тагын кирегә китә. Ләкин әле 1947-1948 уку елында да Татарстан мәктәпләрендә укучы 231 мең татар баласының 218 меңе, ягъни 95% милли мәктәпләрдә укый. Сталин үлгән елны бу сан инде 85% тәшкил итә.

Дөрес булса, хәзер ана телендә укучы татар балалары 35% диләр… Дөрес булса, дим, чөнки татар гимназияләре, лицейлары дип аталган мәктәпләрнең күбесендә урыс телендә белем бирүләрен Мәгариф һәм фән министры Энгель Фәттахов үзе үк раслады.

Хрущев совет халкына сиксәненче елларда коммунизм вәгъдә итеп кенә калмый, анда бер генә телдә сөйләшәчәкләр дип тә белдерә. Аның нинди тел икәнен әйтеп тормыйм. 1948-1958 еллар аралыгында 200 татар мәктәбенең ябылуын гына әйтергә мәҗбүрмен. Ә бүген соңгы ун елда гына ябылган татар мәктәпләренең Русия күләмендә меңнән ашуын әйтеп тору кирәк микән?!

Ул заманда мондый хәл татар зыялыларында, бигрәк тә, язучыларда, зур ризасызлык тудыра. КПССның Татарстан өлкә комитетына җитәкче булып Семен Игнатьев килгәч, обкомның идеология секретаре Камил Фасиев ярдәмендә, алар аңарда теләктәшлек табалар. Эш обком бюросына, аннары пленумына барып җитә.

Менә Игнатьевның 1958 елның 28 апрелендә сөйләгән чыгышыннан өзек: “Мне стало страшно – я впервые за все время работы в национальных республиках (ә ул аңарчы Үзбәкстанда, Беларуста, Бурятиядә, Башкортстанда эшләгән булган, төрки телләрдә аралаша алган) встретился с таким положением, как здесь – неуважение к родному языку, отсутствие поддержки его, плохая работа по его развитию, совершенствованию, руководящие кадры стесняются говорить на родном языке, даже когда обязательно надо.”

бүген җитәкчеләрнең татар теленнән кыенсынуы турында әйтеп булмыйдыр, алар аны бары кирәксенми һәм күбесе әлифне дә таяктан аермый…

Әйтерсең лә бүгенге көн турында сүз бара! Бер генә аерма бар, бүген җитәкчеләрнең татар теленнән кыенсынуы турында әйтеп булмыйдыр, алар аны бары кирәксенми һәм күбесе әлифне дә таяктан аермый…

Шунысын да искә алырга кирәк, илленче елларда өлгергәнлек аттестатына татар теле һәм әдәбиятыннан дәүләт имтиханы тапшыру бетерелә (бу сезгә берәр нәрсәне хәтерләтәме?), махсус урта белем бирүче уку йортларында милли төркемнәр юкка чыгарыла. Чыгыш ясаучылар татар теленең дәрәҗәсе төшүен татар мәктәпләрендә белем бирү системының гаять начар булуында, урыс мәктәпләре белән чагыштырганда татар мәктәп биналарының заманга ярашсызлыгында, матди базаның кимлегендә күрәләр. Нәтиҗәдә татарлар берсеннән берсе уздырып балаларын урыс мәктәпләренә илтә. Алмасалар, Мәскәүгә әләк яза. Бу сезгә кайсы заманны хәтерләтә? Кабатлыйм – бу 1958 ел.

Бүген без татар теленең кимәлен, дәрәҗәсен ни белән билгелибез? Без аны үз йөрәгебез югарылыгында билгеләргә тиеш! Мәскәүдән татар теленә мәхәббәт көтү – юләрлек. Гасырлар дәвамында безне эретеп юкка чыгарырга омтылганнар. Без шуны аңларга тиеш: татар телен бездән башка беркем дә югары күтәрмәс! Чөнки безнең атамабыз татар, һәм телебез дә татарныкы булырга тиеш. Әгәр аның дәрәҗәсе түбән икән, моңа иң беренче нәүбәттә үзебез гаепле.

Һәркем үз-үзенә сорау бирергә тиеш: татар теле, татар әдәбияты, татар мәдәнияте яшәсен өчен мин әле нишләдем? Татар милләтен дөньяда таныту өчен мин нишләдем? Юк, мин беләм, милләтне дөньяга таныту һәркемнең дә хәленнән килми; һич югы балаңа, оныгыңа татарча өйрәт, һич югы берәр татар газетына, журналына языл (әнә аларны “Татмедиа” дигән сәер оешма ничек матурлап, бөртекләп чыгара, шуңа тиражлары да бөртек-бөртек), татар театрына бар… Юк, без кыл да кыймылдатмыйча, ниндидер гамәл кылганнарны, нидер эшләгәннәрне тәнкыйтьлибез. Тәнкыйть – кирәкле шәйдер, дигән Тукай. Шәен шәй, ләкин ни хакына? Син үзең нәрсә тәкъдим итәсең? Милли мәдәният хакына гына булса да үзең ни эш кырдың?

Куенда таш йөртмик, иң беренче гамәл итеп, аны Татар диварына салыйк. Биегрәк булсын!

Бүгенге шартларда милли ихтыяҗны кычкырып әйтер өчен дә кыюлык кирәк.

Көймәбез вакыт дәрьясыннан йөзеп бара. Кем әйтмешли, уңга артык ишсәң, ул борынын сулга борачак, сулга артык ишсәң, уңга борылачак. Уңга карасаң да юк, сулга карасаң да юк, дип бер урында утырырга ярамый, әлбәттә. Чама белеп ишәргә, чоңгылларны урап узарга, кабаланмыйча салмак кына алга барырга кирәк. Хакыйкать безнең якта.

Ркаил Зәйдулла
Язучы

VII Бөтендөнья татар яшьләре форумында чыгыш

Ркаиль Зәйдулла: “Тарихсыз, шәҗәрәсез биомассага әйләнүебез мөмкин!”

Г. Тукай исемендәге Дәүләт премиясе лауреаты шагыйрь Ркаил Зәйдулла VII Бөтендөнья татар яшьләре форумында чыгыш ясап, милли үзаң, тарихны һзм туган телне яшь буынга амәнәт итеп калдыру турында сөйләде

Алга VII Бөтендөнья татар яшьләре форумында чыгыш

Ак каеннар шаулый Себердә

Ру­си­я буй­лап ел са­ен фе­де­раль Са­бан туй­ла­ры үт­кә­рү га­дә­те бар хә­зер та­тар­да. Әл­бәт­тә, Та­тарс­тан хө­кү­мә­те­нең хуп­ла­вы һәм яр­дә­ме бул­ма­са, Се­бер­дә яи­сә Ерак Көн­чы­гыш­та мон­дый тан­та­на­лы бәй­рәм­нәр уз­ды­ру­ны күз ал­ды­на ки­те­рү­е дә кы­ен. Алга Ак каеннар шаулый Себердә